مرکز پژوهش‌های اتاق ایران در گزارشی با تأکید بر ضرورت بازنگری در دیپلماسی اقتصادی ایران در قبال چین در دوره پساجنگ، پیشنهاد کرد ضمن حفظ و توسعه همکاری‌های اقتصادی با پکن، با تنوع‌بخشی به شرکای خارجی و مسیرهای همکاری، از وابستگی نامتقارن به چین کاسته و قدرت چانه‌زنی و استقلال اقتصادی ایران تقویت شود. این گزارش دو راهبرد «عمل‌گرایی اقتصادی» و «مصون‌سازی نامتقارن» را مبنای این رویکرد معرفی می‌کند.