ایجاد نهادهای مالی محیط زیست غیر دولتی و صندوق های حفاظت از محیط زیست به منظور استفاده از در آمدهای مالیاتی، عوارض و جرایم محیط زیستی، در چند سال اخیر در کانون توجه بسیاری از دولت ها در سراسر جهان قرار گرفته است. جمهوری اسلامی ایران نیز از این قاعده مستثنی نبوده و استفاده از سازوکارهای اقتصادی بویژه عوارض و مالیات های محیط زیستی و ایجاد صندوق ها یا نهادهایی برای استفاده از منابع چند سالی است که مورد توجه برنامه ریزان قرار گرفته است. این مسئله بویژه در ایران که بخش از اعظم درآمدهای آن ناشی از فروش نفت است، از اهمیت بیشتری برخوردار است، زیرا با تشکیل نهادهای مالی حفاظت از محیط زیست در قالب صندوق های ارایه دهنده تسهیلات به صنایع آلوده کننده و همچنین صنایع نوآور در زمینه تولید و مصرف سازگار با محیط زیست و سایر نوآوری های محیط زیستی می توان اتکا به درآمدهای نفتی کشور را کاهش داد و اهداف محیط زیستی را با حمایت های بیشتری محقق کرد