باز هم این سوال مطرح است که چگونه میزان تولیدات کشور همسایه با وجود حاشیه سود پایین تر نسبت به تولیدات فولادی در کشور ما، بیشتر است؟
یکی از مهمترین دلایل تفاوت در مدل قیمت گذاری در این صنایع می باشد، زمانی که میزان عرضه و تقاضا مشخص کننده ی قیمت در بازار خرید و فروش است، میزان حاشیه سود صنایع در هر قسمت از زنجیره فولاد بر اساس نیاز به محصولات مرتبط با آن مشخص می شود، در نتیجه میزان سرمایه گذاری در بخشهای سود آور بیشتر شده و موتور صنعت فولاد حرکتی رو به رشد خواهد داشت.
حرکتی که با مدل قیمت گذاری دستوری با کندی و یا توقف همراه است. جایی که سرمایه گذاران امنیت سرمایه گذاری را پایین دیده و سود خود را گره خورده با سیاستهای انحصاری یک یا چند شرکت بزرگ می بینند، محل مناسبی برای سرمایه گذاری نخواهد بود فلذا رشد این صنایع نیز در حاله ای از ابهام قرار می گیرد.