بررسیهای این پژوهش نشان میدهد دلیل اصلی پائین بودن سهم ایران از واردات عمان، رقابت شدید در این بازار است. در این رقابت صادرکنندگان ایرانی در دو جنبه در حال رقابت هستند. رقابت اول با تامینکنندگان اصلی (تولیدکنندگان) محصولات غذایی است که عمدتاً از برترین کشورهای جهان محسوب میشوند. در این حوزه، تولیدکنندگان ایرانی باید بتوانند محصولاتی قابل رقابت با برترین محصولات جهان و با سطح استانداردهای بینالمللی تولید کنند. جنبه دوم رقابت مربوط به توان رقابتپذیری کشور در سایر قسمتهای زنجیره ارزش محصولات غذایی است که از جمله آن میتوان به ارائه خدمات بازاریابی اشاره کرد. در بازاری که کشورهایی مانند امارات متحده عربی و برندهای جهانی به عنوان رقبای اصلی ایران فعالیت میکنند، دستیابی به سهم بازار قابل توجه بدون درنظرگرفتن ارزش افزوده صادراتی حاصل از تمرکز بر چنین فعالیتهایی غیرممکن خواهد بود. در این مسیر، اهمیت فعالیتهای مربوط به تحقیق و توسعه نیز نباید نادیده انگاشته شود.