جنگل های ناحیه رویشی زاگرس یکی از نواحی رویشی پنج گانه ایران است که با داشتن سطحی معادل 5 میلیون هکتار و سایر جنبه های خاص خود، منحصر بفرد میباشد. داشتن اطلاعات کافی از ویژگیها، اجزاء و نحوه کنش بین اجزاء تشکیل دهنده این جنگلها، پیش نیاز مدیریت درست آن ها میباشد. با توجه به اینکه وضعیت کلی این اکوسیستم منحصر بفرد در پوشش گیاهی به ویژه گونه های درختی آن نمود پیدا میکند لذا میتوان گفت که گونه های درختی مهمترین اجزاء این اکوسیستم ها میباشند.
از اینرو، بررسی انفرادی گونه های درختی و ارتباط هریک از آنها با اجزاء زنده و غیرزنده اکوسیستم راهی برای کسب اطلاعات لازم جهت برنامه ریزی های مدیریتی صحیح جنگلها است. یکی از گونه های درختی مهم ناحیه رویشی زاگرس، بنه میباشد. از نظر ریخت شناسی، درختی به ارتفاع حدود 7متر، تاج تقریباً کروی، به ندرت درختچ های، خزان کننده، برگهای شانه ای فرد با برگچه های 5-2 جفتی، برگچه ها از نظر شکل و اندازه متغیر، تخم مرغی، مستطیلی یا نوک تیز یا نوک کند با لبهای مژکدار و بقیه نقاط بدون کرک، رگبرگ های مشخص، گلهای بدون گلبرگ و میوه شفت است. میوه این گونه ابتدا صورتی رنگ بوده، بعد قرمز رنگ و پس از رسیدن کامل پوشش سبز رنگ خواهد داشت. این گونه هم بصورت جنسی و هم غیر جنسی تجدید نسل می کند. حدود 2/4 میلیون هکتار از گستره ایران را پسته وحشی به خود اختصاص داده است که بدلایل گوناگون از قبیل چرای دام، آتش سوزی، تغییرات کاربری اراضی، برداشت غیر اصولی از شیره آن و عوامل محیطی مورد تخریب قرار گرفته است. شیره خام درخت بنه مصارف دارویی و صنعتی زیادی دارد، از میوه آن بعنوان گیاه دارویی استفاده می شود، دارای ارزش اقتصادی فراوان است، زمینه صادرات دارد و در ارز آوری نقش ایفا می کند ضمن اینکه دارای خواص دارویی، خوراکی و صنعتی زیادی است و در طب سنتی نیز کاربرد دارد. مناطق زیادی از استان کرمانشاه پوشیده از درختان بنه است که از ارزش و اهمیت زیادی برخوردارند و میتوانند منشا درآمد و اشتغال برای مردم این استان باشند