فضاهای آموزشی کودکان به عنوان اولین مکان برخورد کودکان با دنیای خارج از خانه، از اهمیتی بسیار برخوردار است. این مکان که در آن برای نخستین بار، کودکان دوری از پدر و مادر و همچنین نزدیکی و اطاعت از فردی جز والدین یعنی مربی را تجربه می کنند در وهله نخست برای کودکان پیچیدگی فراوانی دارد. دراین راستا جهت ایجاد فضایی جذاب، مطلوب و امن، مشابه با خانه و یا حتی فراتر از آن، با قدرت تاثیرگذاری فراوان بر جذب کودکان و همچنین کاهش احساسات ناخوشایند آنان، شناخت کامل و همه جانبه خصوصیات روحی و روانی کودکان الزامی است. باید بدین مهم توجه داشت که این گونه مراکز به عنوان نخستین فضای اجتماعی که کودکان در آن وارد می شوند نقش بسیار مهمی در شکل گیری شخصیت کودکان ایفاء مینمایند. در این راستا امروزه، بر خلاف گذشته که بیشتر پارامترهای اقتصادی و تعلیم وتربیتی بر اصول طراحی این گونه فضاها حاکم بود، عواملی نظیر روانشناسی و زیباشناسی مطرح گردیده اند تا بدینوسیله با خلق فضاهایی مناسب، زمینه ها و بسترهای لازم جهت شکوفایی استعدادهای کودکان را فراهم آورند.