سرمایهگذاری جزئی از تقاضای کل و یکی از عوامل تامینکننده رشد اقتصادی است. طبق ارزیابیها افزایش سرمایهگذاری موجب تقویت رشد اقتصادی کشورها میشود. اثر افزایش سرمایهگذاری در اقتصادی که دارای ظرفیت خالی است تکاثری است. در مرحله نخست، افزایش سرمایهگذاری موجب افزایش رشد اقتصادی میشود. در مراحل بعد، اگر بنگاهها فروش و سود بیشتری کسب کنند در این صورت تمایل بیشتری برای سرمایهگذاری مجدد خواهند داشت. خانوارها در نتیجه سرمایهگذاری ایجاد شده مشاغل بیشتری را تصاحب کرده و در نتیجه درآمد بیشتری برای مصرف خواهند داشت. از سوی دیگر، افزایش سرمایهگذاری کارآمد موجب افزایش ظرفیت بهرهوری و توان رقابتپذیری اقتصاد میشود. به این ترتیب افزایش سرمایهگذاری در کسب و ارتقای مهارت و تحصیل باعث افزایش بهرهوری نیروی کار میشود. سرمایهگذاری در فناوری جدید و تولید کالاهای سرمایهای باعث افزایش بهرهوری و ظرفیت بهرهوری اقتصاد، افزایش سمت عرضه در اقتصاد و در نتیجه تامین رشد بلندمدت اقتصاد میشود. در این بین، افزایش بهرهوری اقتصاد میتواند روند بلندمدت رشد اقتصاد را جابهجا کرده و ارتقا دهد
اقتصاددانان در تعریف و اهمیت سرمایه اتفاق نظر ندارند و در ابعاد و نقش آن نیز نظرات مختلفی وجود دارد. در این مطالعه، منظور از سرمایهگذاری، هزینه هایی است که موجودی کالاهای سرمایهای مانند کارخانهها یا تجهیزات فنی یا موجودی کالاها را افزایش میدهد. سرمایه به ابزارها، کارخانهها، ذخایر کالاهای موجود در انبار و آن قسمت از سرمایههای کشاورزی که برای بهبود و اصلاح زمین به کار میروند گفته میشود و اشکال دیگر سرمایه مانند سرمایه انسانی که بیشتر متوجه ویژگیهای انسانی است، مورد نظر نیست.
تجلی نهایی تشکیل سرمایه به صورت کالاهای بادوام و سرمایه ای است. این نوع کالاها کالاها، چنان ماهیتی دارند که با استفاده از آنها، کالاها و خدمات مصرفی تولید میشوند. از این رو کالاهایی که به مصرف نهایی مردم میرسد، کالاهای مصرفی و کالاهایی که با استفاده از آنها، کالاها و خدمات مصرفی تولید میشوند، کالاهای سرمایهای نامیده میشوند. تعریف تشکیل سرمایه ناخالص داخلی بر اساس روشهای متداول حسابهای ملی که در چارچوب حسابهای ملی سازمان ملل موسوم به SNA قرار دارد، عبارتند از: هزینه خریداری کالاهای سرمایهای به وسیله بخش خصوصی، تولیدکنندگان خدمات تولیدی، تولیدکنندگان خدمات خصوصی غیرانتفاعی د خدمت خانوارها، منهای خالص فروش کالاهای سرمایهای دست دوم و قراضه در طول یک دوره حسابداری (معمولا یک سال) (سلیمیفر و قوی، 1381).
نگاهی به تجربه کشورهای در حال توسعه نشان میدهد که سرمایهگذاری بخش خصوصی یکی از ارکان اصلی پیشرفتهای اقتصادی آنها است. در حقیقت گسترش و استفاده بهینه از سرمایهگذاری یکی از رموز موفقیت این کشورها تلقی میشود و پرواضح است که بعضا نمیتوان بدون سرمایهگذاری، انتظار رشد تولید در سطح کلان را داشت. سرمایهگذاری از دو جهت میتواند در بخشهای مختلف اقتصادی تاثیرگذار باشد؛ نخست اینکه با افزایش سرمایهگذاری، تولید نیز افزایش مییابد و دیگر اینکه در کنار سرمایهگذاری همواره مخارج زیادی صرف خرید و مصرف کالاهای مختلف میشود و تقاضا را افزایش میدهد. در واقع افزایش در حجم سرمایه گذاری میتواند منجر به افزایش بنیه اقتصادی کشور، افزایش ذخایر ارزی، ارتقای سطح فناوری و حرکت سریعتر به سوی پیشرفت اقتصادی شود. از این رو در این مطالعه عوامل موثر بر سرمایه گذاری بخش خصوصی و روند این متغیر در سالهای اخیر و همین طور تاثیر سیاستهای پولی بر سرمایه گذاری بخش خصوصی مورد بحث و بررسی قرار میگیرد.