در سال ۲۰۲۵، آمریکا با وضع مجموعهای از تعرفههای فراگیر و بیسابقه، از نقش حامی تجارت آزاد به بازیگر اصلی حمایتگرایی بدل شد و نقشه تجارت جهانی را دگرگون کرد. این اقدام، با فشردهسازی عرضه نفت، هدایت مازاد فولاد و آلومینیوم به بازارهای آسیایی، و بازآرایی زنجیره تأمین خودرو، اثرات چندلایهای بر بازارها گذاشت. این تحولات برای ایران هم فرصتساز و هم تهدیدآفرین است. درواقع از یکسو، میتواند زمینهساز افزایش درآمد نفتی و توسعه صادرات غیرنفتی شود و از سوی دیگر، خطر رکود جهانی، افت تقاضا و فشار رقابتی بر صادرات را افزایش دهد. پاسخ هوشمندانه ایران باید بر تنوعبخشی سریع صادرات، تقویت دیپلماسی تجاری، و استفاده از کانالهای مالی جایگزین متمرکز باشد.